Bericht 17

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Te enim iudicem aequum puto, modo quae dicat ille bene noris. Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Consequens enim est et post oritur, ut dixi. Duo Reges: constructio interrete. An me, inquam, nisi te audire vellem, censes haec dicturum fuisse? Non quaero, quid dicat, sed quid convenienter possit rationi et sententiae suae dicere. Sed venio ad inconstantiae crimen, ne saepius dicas me aberrare; Itaque homo in primis ingenuus et gravis, dignus illa familiaritate Scipionis et Laelii, Panaetius, cum ad Q. Callipho ad virtutem nihil adiunxit nisi voluptatem, Diodorus vacuitatem doloris.

Quid sequatur, quid repugnet, vident. Dolor ergo, id est summum malum, metuetur semper, etiamsi non aderit; Itaque hic ipse iam pridem est reiectus; Et harum quidem rerum facilis est et expedita distinctio. In qua si nihil est praeter rationem, sit in una virtute finis bonorum; Ut optime, secundum naturam affectum esse possit.

Laelius clamores sofòw ille so lebat Edere compellans gumias ex ordine nostros. Iam enim adesse poterit. Sed eum qui audiebant, quoad poterant, defendebant sententiam suam. Cur, nisi quod turpis oratio est? Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Ergo et avarus erit, sed finite, et adulter, verum habebit modum, et luxuriosus eodem modo.

Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est? Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere. Sin aliud quid voles, postea. Cur iustitia laudatur? Illud urgueam, non intellegere eum quid sibi dicendum sit, cum dolorem summum malum esse dixerit. Nondum autem explanatum satis, erat, quid maxime natura vellet. Quasi vero, inquit, perpetua oratio rhetorum solum, non etiam philosophorum sit. Sed ad illum redeo. Et quod est munus, quod opus sapientiae? Ut non sine causa ex iis memoriae ducta sit disciplina. Itaque hoc frequenter dici solet a vobis, non intellegere nos, quam dicat Epicurus voluptatem. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit;

Sed erat aequius Triarium aliquid de dissensione nostra iudicare. Quae similitudo in genere etiam humano apparet. Quicquid enim a sapientia proficiscitur, id continuo debet expletum esse omnibus suis partibus; Ex rebus enim timiditas, non ex vocabulis nascitur. At cum de plurimis eadem dicit, tum certe de maximis.