Bericht 26

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Non quam nostram quidem, inquit Pomponius iocans; Et harum quidem rerum facilis est et expedita distinctio. Quod autem in homine praestantissimum atque optimum est, id deseruit. Polycratem Samium felicem appellabant. Venit enim mihi Platonis in mentem, quem accepimus primum hic disputare solitum;

Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem; Nec vero pietas adversus deos nec quanta iis gratia debeatur sine explicatione naturae intellegi potest. Quamquam haec quidem praeposita recte et reiecta dicere licebit. Illud quaero, quid ei, qui in voluptate summum bonum ponat, consentaneum sit dicere. Minime vero probatur huic disciplinae, de qua loquor, aut iustitiam aut amicitiam propter utilitates adscisci aut probari. Vitae autem degendae ratio maxime quidem illis placuit quieta. Primum cur ista res digna odio est, nisi quod est turpis? Comprehensum, quod cognitum non habet? Non potes, nisi retexueris illa. Cum ageremus, inquit, vitae beatum et eundem supremum diem, scribebamus haec.

Qua tu etiam inprudens utebare non numquam. Quod cum dixissent, ille contra. At enim, qua in vita est aliquid mali, ea beata esse non potest. Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Longum est enim ad omnia respondere, quae a te dicta sunt. Utinam quidem dicerent alium alio beatiorem! Iam ruinas videres.

Quod si ita se habeat, non possit beatam praestare vitam sapientia. Cur ipse Pythagoras et Aegyptum lustravit et Persarum magos adiit? Duo Reges: constructio interrete. Nemo igitur esse beatus potest. Quid, si etiam iucunda memoria est praeteritorum malorum? Sin kakan malitiam dixisses, ad aliud nos unum certum vitium consuetudo Latina traduceret. Is ita vivebat, ut nulla tam exquisita posset inveniri voluptas, qua non abundaret. Age, inquies, ista parva sunt.